Συνέντευξη Αντώνης Κανάκης

Είσαι πάντα τόσο χαρούμενος;

Είμαι χαρούμενος γιατί έχει ωραία μέρα, χαιρετηθήκαμε με τους φίλους περαστικούς, ο ήλιος λάμπει, τα πουλάκια κελαηδούν, η Ν.Δ. είναι κυβέρνηση... τι άλλο μπορεί να θέλει κάποιος από τη ζωή του;

Δηλαδή όταν δεν είσαι καλά, θα τρομάξω αν σε δω;

Έχω δύο μορφές όταν δεν είμαι καλά. Είμαι ή πολύ πεσμένος ή πολύ θυμωμένος...

Όταν είσαι θυμωμένος πώς αντιδράς; Μπορεί να σπάσεις πράγματα;

Παλαιότερα θυμάμαι, είχα σπάσει ένα γραφείο! Τώρα, λόγω ηλικίας δεν σπάω πια. Αλλά και για οικονομικούς λόγους. Σπας, σπας και μετά τα πληρώνεις, ε δεν συμφέρει! 

Τι είναι αυτό που μπορεί να σε θυμώσει πολύ;

Πολλά πραγματά, από την άλλη όμως όταν είμαι καλά με τον ευατό μου δεν μπορεί να με θυμώσει σχεδόν τίποτα. Βλέπεις τις περισσότερες φορές δεν φταίει αυτό που μας θυμώνει, φταίμε εμείς, εμείς δεν είμαστε καλα...

Γιατί έχω την αίσθηση ότι έχεις μια «καμεροφοβία», μία «συνεντευξιοφοβία»;

Είναι παράδοξο να έχω «καμεροφοβία» μετά από 20 χρόνια που δουλεύω στην τηλεόραση.

Είναι πολύ διαφορετικό να παίζεις μπάλα στο γήπεδό σου.

Κάποια στιγμή είχα περάσει κάποια φάση αγοραφοβίας αλλά όχι «καμεροφοβίας». Δε θα είχα κανένα πρόβλημα να συμμετέχω πολύ περισσότερο σε όλα αυτά τα πράγματα -είτε λέγονται συνεντεύξεις είτε λέγονται εκπομπές- αν ήταν... πιο κοντά στη δική μου φιλοσοφία. 

Νομίζω ότι αυτό που σε ενδιαφέρει πιο πολύ είναι η κριτική και η σάτιρα των κακώς κειμένων της κοινωνίας και του πολιτικού γίγνεσθαι. 

Ναι, υπάρχει μια τέτοιου είδους κατάρα μέσα μου, μια επιθυμία του να αλλάξει ο κόσμος και να συμμετέχω στην αλλαγή έστω και στο ελάχιστο. Η πολιτική σκοπιά (με την ουσιαστική και ευρεία ένοια του όρου) των πραγμάτων είναι το βασικό ενδιαφέρον μου. Εξάλλου και στις δουλειές που κάνω μέχρι τώρα και στο «ΑΜΑΝ», με ενδιέφερε κυρίως το πολιτικό υπόβαθρο.

Έχει περάσει από το μυαλό σου να ασχοληθείς με την πολιτική;

Όχι, τουλάχιστον έτσι όπως είναι αυτή τη στιγμή. Αν όμως ασχολιόμουν ποτέ, θα γινόταν μακελειό!

Δεν μπορώ να σε φανταστώ με κουστούμι και σκαρπίνι στη Βουλή.

Γιατί πρέπει να είσαι με κουστούμι στη Βουλή; Όπως είμαι τώρα, έτσι θα ήμουν και εκεί.

Με τζιν, δερμάτινο και αθλητικό;

Με οτιδήποτε, πάντως όχι με κουστούμι γιατί δεν φοράω κουστούμια.

Θα σε κοιτούσαν με μισό μάτι οι υπόλοιποι βουλευτές!

Θα ήταν τιμή μου οι βουλευτές να με κοιτούσαν περίεργα. Αν οι βουλευτές δεν σε κοιτάνε με μισό μάτι, κάτι δεν πάει καλά μαζί σου, έχεις σοβαρό πρόβλημα.

Εμπνέεσαι από το κωμικό ή από το τραγικό των γεγονότων για τις εκπομπές σου;

Περισσότερο από το τραγικό.

Που εσύ όμως το κάνεις κωμικό.

Το τραγικό είναι πολύ κοντά με το κωμικό έτσι και αλλιώς.

Τι έχεις σπουδάσει;

Όπως και στη δική μου περίπτωση, αλλά νομίζω και στις περισσότερες περιπτώσεις των Ελλήνων, οι σπουδές σε αυτή τη χώρα λίγη σχέση έχουν με το τι θα γίνει τελικά ο άνθρωπος στη ζωή του και επαγγελματικά και προσωπικά. Τέλειωσα το Λύκειο και πήγα, χωρίς ποτέ να καταλάβω το γιατί, σε μια σχολή μάρκετινγκ. Είχα όμως την τύχη να ξέρω από πολύ μικρός τι ακριβώς ήθελα να κάνω στη ζωή μου. Να ασχοληθώ δηλαδή με τη μουσική, το ραδιόφωνο και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Αυτό το ήξερα από πάρα πολύ μικρός.

Ήσουν συνειδητοποιημένο παιδί.

Μικρός ήμουν πολύ συνειδητοποιημένος. Τώρα τα' χω χάσει λίγο... Το Αντίθετο δεν θα έπρεπε να μου συμβαίνει;

Το παρουσιαστικό και η εικόνα σου -για κάποιον που δεν σε έχει ακούσει να τα «χώνεις» σε υπουργούς ή για κάποιον που δεν σε έχει παρακολουθήσει στην εκπομπή της Έλλης Στάη- δίνει την αίσθηση ότι στην εφηβεία σου ήσουν πρόεδρος του 15μελούς, καταληψίας, ροκάς με μαλλιά και όλα τα συναφή. 

Στην εποχή μου δεν υπήρχαν καταλήψεις. Υπήρχαν αποχές. Έκανα αβέρτα αποχές γιατί δεν μας πήγαιναν εκδρομή όταν έβρεχε ή γιατί δεν άναβε το καλοριφέρ το καλοκαίρι....

Το έκανα γιατί ήθελα πάση θυσία να σπάσει η μονοτονία, η ρουτίνα.   

Όχι όμως για τα αιτήματά σου.

Το προφίλ που περιέγραψες πριν, είναι κοντά στη φάση στην οποία βρισκόμουν. Ημασταν παιδιά που παίζαμε πάρα πολύ τότε. Δεν ξέραμε τι θα πει νυχτερινή ζωή. Τώρα βλέπεις παιδιά 15 και 16 χρόνων να γυρνάνε στα μπαρ, στα κλαμπ, να ασχολούνται με το τι ρούχα θα φορέσουν. Εμείς ήμασταν με μια φόρμα όλη την ημέρα, κοπροσκυλιάζαμε, παίζαμε, κάναμε πλάκες και γελούσαμε με την καρδιά μας από το πρωί έως το βράδυ. Πέρασα απίστευτα στο σχολείο, αλλά κάτι που δεν έκανα ούτε εγώ, ούτε και η γενιά μου γενικώς, είναι ότι δεν αντιδράσαμε στο χάλι της εκπαίδευσης. Μπορεί να έφταιγε το γεγονός ότι ήμουν σε ένα σχετικά καλό σχολείο ή το ότι πιστεύαμε πως αυτό είναι το φυσιολογικό, να είναι δηλαδή έτσι χάλια τα πράγματα.

Πήγαινες σε δημόσιο ή σε ιδιωτικό;

Στις πρώτες πέντε τάξεις του δημοτικού πήγαινα σε ιδιωτικό. Μετά ολοκλήρωσα ένδοξα την καριέρα μου σε δημόσιο.

Πιστεύεις ότι τα παιδιά που κάνουν καταλήψεις, πραγματικά υποστηρίζουν τα πιστεύω τους, τα αιτήματά τους θέλοντας να αλλάξουν τα πράγματα;

Το μόνο που μπορώ να σου πω με σιγουριά, είναι ότι ακόμα και λανθασμένα πολλές φορές να κάνουν το ότι κάνουν, το προτιμώ από το τίποτα, από το μούδιασμα, την αποβλάκωση και την νάρκωση. Και αυτοί που τους εναντιώνονται, συμπεριλαμβανομένων και των γονέων τους, θα έπρεπε αντιθέτως να τους στηρίζουν και να τους βοηθούν ώστε να γίνει πιο εύστοχος και αποτελεσματικός ο αγώνας τους. Θα έπρεπε να τους λένε και ευχαριστώ που κάνουν κάτι, ενώ αυτοί δεν κάνανε τίποτα όταν έπρεπε, έτσι ώστε να μη βρουν τα παιδιά τους αυτά τα χάλια στην παιδεία σήμερα.

Νομίζω ότι θα γίνεις καλός πατέρας.

Λες;

Τουλάχιστον δε θα έχεις αυτή την απόσταση που έχουν ίσως κάποιοι άλλοι παλιάς νοοτροπίας.

Κι εγώ φαντάζομαι ότι δεν θα την έχω. Αν λειτουργεί και το σπέρμα μας όλα θα πάνε καλά.

Το ξέρεις ότι δεν είσαι trendy;

Γιατί; Τι πρέπει να κάνεις για να είσαι trendy;

Καταρχήν, πρέπει να θέλεις μακιγιάζ και styling στις φωτογραφήσεις σου.

Δεν το ήξερα! Αν το ήξερα θα ζητούσα κι εγώ. Να σου πω την αλήθεια όσες φορές έκανα φωτογράφηση με στυλίστα, δεν μου άρεσαν καθόλου αυτά που επέλεξε για μένα. Πιστεύω ότι μπορώ να επιλέξω καλύτερα για τον εαυτό μου τι να φορέσω.

Είσαι ένας άνθρωπος που ασχολείται με την τηλεόραση και δεν ξέρω πώς να τον αποκαλέσω. Δεν μπορώ να σε χαρακτηρίσω «δημοσιογράφο» ή «παρουσιαστή». Ποια είναι η ιδιότητά σου;

Δεν ξέρω! Εγώ αισθάνομαι ότι δημιουργώ για την τηλεόραση κάνοντας συνήθως πολλά πράγματα, διεύθυνση παραγωγής, σκηνοθεσία, μοντάζ, κείμενα, αρχισυνταξία, παρουσιάζω, παίζω. Οπότε, όλα αυτά δεν ξέρω και εγώ πως μπορεί να περιγραφούν με μια λέξη. Πολυσουγιάς ίσως.

Είσαι ο μοναδικός που κάνει καριέρα στην τηλεόραση ζώντας μόνιμα στη Θεσσαλονίκη. Νομίζω ότι δεν είναι μόνο το ότι σου αρέσει να ζεις εδώ, αλλά ότι είναι και μια αντίδραση δική σου ενάντια στο κατεστημένο.

Αισθάνομαι ότι δεν θα μπορούσα να συμμετέχω στο παράπλευρο τηλεοπτικό τσίρκο της Αθήνας. Η απόσταση των 504 χιλιομέτρων λειτουργεί ως απόσταση ασφαλείας από όλο το πανηγύρι της δουλειάς αυτής. 

Είσαι, ήσουν ή έχεις υπάρξει ποτέ ψώνιο;

Υπάρχουν πολλά είδη ψώνιων. Ενα από αυτά σίγουρα είμαι και εγώ. Πιστεύω πως μπορείς συγχρόνως να πατάς στη γη και να είσαι και ψώνιο.

Ψώνιο με τη δουλειά σου εννοείς. Εγώ λέω κυριολεκτικά ψώνιο. Να έχεις «φύγει».

Υπήρξε μια περίοδος που πρέπει να είχα «φύγει» κάπως. Από την άλλη, όχι τόσο επειδή θέλω να δικαιολογήσω τον εαυτό μου αλλά πραγματικά υπήρχε μια εξήγηση. Ηταν απάνθρωπο αυτό που μου συνέβαινε εκείνη την εποχή. Απάνθρωπο πραγματικά. Οι ευθύνες, ο φόρτος εργασίας, τα πράγματα στα οποία έπρεπε να ανταποκριθεί ο εγκέφαλος μου και συγχρόνως μια τρελή πίεση από παντού για χίλια δυο πράγματα...  

Δεν είναι μεγάλη ευθύνη να απευθύνεσαι κυρίως στη νεολαία; Κάποια παιδιά σε έχουν πρότυπο.

Δεν πιστεύω στα πρότυπα και δεν πιστεύω ότι οι νέοι πρέπει να έχουν πρότυπα. Δε θέλω να είμαι πρότυπο κανενός και το εννοώ αυτό! Δεν είναι δήλωση του κώλου. Εξάλλου είναι και καταπιεστικό. Δηλαδή τι; πρέπει να προσαρμόζω το ποιος είμαι πραγματικά προκειμένου να ανταποκριθώ σε μια εικόνα ενός προτύπου; Δεν μπορώ να συμμετέχω σε όλο αυτό το πακέτο...

Εσύ δεν είχες ποτέ πρότυπο;

Όταν ήμουν μικρός είχα τον Μπρους Λι ως πρότυπο.

Έβλεπες τις ταινίες του και έκανες επιδείξεις καράτε στο σπίτι σου;

Εννοείται αυτό. Εκεί τελείωσαν τα πρότυπά μου! Μετά τον Μπρους Λι δε βρέθηκε κάποιος άξιος αντικαταστάτης του. Υπάρχουν άνθρωποι που θαυμάζεις;

Πάρα πολλοί. Εχουν κοινά χαρακτηριστικά. Οι άνθρωποι που θαυμάζω είναι αυτοί που δεν ξεπουλήθηκαν ποτέ ή που θυσίασαν το οποιοδήποτε συμφέρον τους, πλήρωσαν είτε ψυχολογικά είτε οικονομικά τιμήματα προκειμένου να υπερασπίσουν τα πιστεύω τους, τις αρχές τους και τα ιδανικά τους.

Ζουν αυτοί οι άνθρωποι;

Είναι λίγοι βέβαια, αλλά υπάρχουν.

Αν θα έπρεπε να επιλέξεις ένα από όλα αυτά που κάνεις, τι θα επέλεγες;

Οτιδήποτε έχει σχέση με τη μουσική. Είτε στο ραδιόφωνο είτε εκτός ραδιοφώνου.

Θα μπορούσες να επιβιώσεις οικονομικά; Λογικά, έχεις συνηθίσει να ζεις διαφορετικά με τα χρήματα που σου προσφέρει η τηλεόραση.

Μου είπες αν έπρεπε να επιλέξω μόνο ένα. Αυτό θα επέλεγα. Σίγουρα μπορώ να επιβιώσω με λιγότερα χρήματα, σίγουρα όμως δεν μπορώ να επιβιώσω αν δεν κάνω αυτό που με γεμίζει, οπότε χέστηκα για τα χρήματα. Τι να τα κάνεις αν είσαι δυστυχισμένος; Δεν υπάρχει καν δίλημμα.

Έχεις μπει ποτέ στη διαδικασία να κάνεις δημόσιες σχέσεις για να πετύχεις κάποια πράγματα; Είτε για να είσαι πιο αρεστός, είτε για να φέρεις περισσότερο κόσμο στα μαγαζιά σου;

Όχι. Αυτού του είδους τις δημόσιες σχέσεις, που ουσιαστικά αντικαθιστούν τις ανθρώπινες σχέσεις, δεν τις μπορώ και δεν έχω το ταλέντο να τις εφαρμόσω. Πιστεύω περισσότερο στις ανθρώπινες και όχι στις δημόσιες σχέσεις. Δεν μπόρεσα ποτέ να χαμογελάσω σε κάποιον ψεύτικα. Από την άλλη, έτσι κι αλλιώς θα χαμογελάσω γιατί μου αρέσουν οι άνθρωποι και μου αρέσει  η ευγένεια μεταξύ των ανθρώπων, δεν μπορώ την αγένεια. Οπότε..

Πας στα μπουζούκια;

Η τελευταία φορά που πήγα στα μπουζούκια, πρέπει να ήταν το ΄92. Πιστεύω ότι τα σύγχρονα μπουζούκια, είναι η απόλυτη παρακμή σε όλα τα επίπεδα. Κι επειδή όπως σου είπα η μουσική παίζει τεράστιο ρόλο στη ζωή μου και σε μεγάλο βαθμό την προσβάλουν στους χώρους αυτούς, είναι κι αυτός ένας λόγος που δεν πηγαίνω. Αλλά μπορώ να πάω άνετα σε κανένα κουτούκι που παίζουν παλιά, καλά ελληνικά λαϊκά και ρεμπέτικα.

Τι σε χαλάει;

Το νυφοπάζαρο, το γαρύφαλλο, η επίδειξη χρήματος, το πρώτο τραπέζι, το ξέκωλο στην πίστα, όλο αυτό το πακέτο πιστεύω ότι είναι εμετικό και δυστυχώς έχει επικρατήσει σε τρομακτικό βαθμό.

Δηλαδή δεν έχεις πάει ποτέ στην «Πύλη Αξιού»;

Είχα πάει αλλά για να δω την Χάρις Αλεξίου την Ελευθερία Αρβανιτάκη.

Ποιο είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να κάνει ένα κανάλι σε έναν παρουσιαστή - δημιουργό; Η λογοκρισία;

Το να επεμβαίνει στη δουλειά σου με κάθε τρόπο. Και ένα άλλο που μπορεί να κάνει και το κάνουν κατά κόρον τα περισσότερα ιδιωτικά κανάλια, είναι το να «ρίχνουν» πόρτα σε ιδέες πολύ δημιουργικές, οι οποίες όμως ίσως δε θα είναι και τόσο εμπορικές.

Σου έχει τύχει να απορρίψουν κάποια ιδέα σου;

Μέχρι στιγμής όχι, αλλά έχω πολλές τέτοιες ιδέες. Επειδή όμως ξέρω καλά το παιχνίδι, από μόνος μου δεν μπαίνω καν στον κόπο να τις προτείνω.

Υπάρχει κάτι άλλο που δεν έχει γίνει ακόμα στη ζωή σου και το περιμένεις;

Πίστεψέ με, νομίζω ότι δεν έχω κάνει τίποτα. Σου μιλάω απολύτως ειλικρινά, αυτό το χρονικό διάστημα ειδικά αισθάνομαι σαν μην έχω κάνει τίποτα απολύτως.

Δεν έχεις έναν στόχο, ένα σκοπό;

Θέλω να ξαναβρώ λίγο τον εαυτό μου. Αυτός είναι ο αρχικός μου στόχος. Και προσωπικά και δημιουργικά.

Τον έχασες;

Ναι, πιστεύω ότι τον ψιλοέχασα.

Γιατί;

Γιατί δούλεψα απάνθρωπα και μάλιστα υπό παράξενες για την ψυχολογία μου συνθήκες. Τον έκαψα σε έναν βαθμό. Επίσης νομίζω ότι έχω ολοκληρώσει ένα κεφάλαιο και σιγά-σιγά πρέπει να ψαχτώ και αλλού.

Μιλάμε για τα προσωπικά σου θέματα;

Και στα προσωπικά μου και στα επαγγελματικά κι είναι δύσκολο όταν γίνεται συγχρόνως.

Λένε συνήθως, ότι οι άνθρωποι που είναι χαρούμενοι, ευγενικοί, αισιόδοξοι, συνήθως είναι οι ερωτευμένοι άνθρωποι. Φαίνεσαι ερωτευμένος άνθρωπος.

Ναι...

Γιατί «κλειδώνεις» όταν η συζήτηση πάει εκεί;

Αν κλείσεις το κασετόφωνο μπορώ να σου μιλάω ώρες γι' αυτό.

Από την άλλη, η σχέση σου με τη Σάντυ, η οποία βγαίνει στην τηλεόραση και παρουσιάζει μία εκπομπή της οποίας παραγωγός είσαι εσύ, είναι γνωστή.

Μα δεν έχω τέτοιο πρόβλημα. Δεν πρόκειται να μπω σε μια ανούσια και αστεία διαδικασία του να παίζω κρυφτό. Αυτό δεν έχει νόημα. Απλώς, δε βρίσκω το λόγο γιατί να μιλάω γι' αυτό δημοσίως. Στο ορκίζομαι, δεν μπορώ να το καταλάβω. Εξάλλου νομίζω ότι καταργείται η προσωπική σου ζωή, γιατί πλέον δεν είναι προσωπική. Τι σκατά προσωπική ζωή είναι αυτή αν μιλάς συνέχεια για αυτήν σε όλα τα περιοδικά και τις τηλεοράσεις; Δεν μπορώ να το καταλάβω.

Είσαι πολύ αυστηρός με αυτό.

Γενικότερα δεν μπορώ να καταλάβω τους ανθρώπους που ανοίγουν τα σπίτια τους για εκπομπές. Δεν μπορώ να καταλάβω τους ανθρώπους που φωτογραφίζονται με τα παιδιά τους για τα εξώφυλλα κάποιων περιοδικών, δεν μπορώ να αντιληφθώ πως γίνεται όλο αυτό το πράγμα.

Δε θα δεχόσουν σε καμία περίπτωση να φωτογραφηθείς με τη Σάντυ;

Όχι, όχι, σε καμία περίπτωση. Ήδη το έχουμε αρνηθεί αρκετές φορές.

Η Σάντυ είναι αντικειμενικά πολύ όμορφη και σχετικά μικρή σε ηλικία. Παρόλα αυτά, ακολουθεί τα δικά σου μονοπάτια. Αποφεύγει τα Media. Την έχεις βάλει στο ίδιο τριπάκι με το δικό σου.

Ηταν στο τριπάκι αυτό από μόνη της, ήταν περίπου της ίδιας φιλοσοφίας και ίσως γι' αυτό κιόλας κολλήσαμε. Η Σάντυ αποτελεί μια από τις λίγες εξαιρέσεις στη συμπεριφορά των γυναικών στην Ελλάδα. Μια τόσο όμορφη γυναίκα θα έκανε άλλα πράγματα σε αυτή τη χώρα, θα συμπεριφερόταν αλλιώς. Η Σάντυ συμπεριφέρεται τελείως διαφορετικά, έχει ακριβώς τους ίδιους ενδοιασμούς, έχει τις ίδιες απόψεις και είναι βαθύτατα σκεπτόμενο άτομο. Σε καμία περίπτωση δεν θα επέβαλα ποτέ και σε κανέναν άνθρωπο να έκανε κάτι. Ειδικά στη Σάντυ είναι και δύσκολο να το κάνεις. Πέφτει χοντρή παντόφλα!

Τότε είσαι ένας πάρα πολύ τυχερός άνθρωπος. Πάνε καλά οι δουλειές σου και έχεις βρει το άλλο σου μισό.

Έχω πολλά πράγματα στη ζωή μου, δόξα το Θεό. Αλλά, όπως σου είπα, αυτή τη στιγμή έχω το εγκεφαλικό κλείδωμα να μη μπορώ να τα χαρώ όλα αυτά.

Δεν μπορώ να το καταλάβω αυτό.

Είναι μία ανθρώπινη συμπεριφορά, κουτή μεν, ανθρώπινη δε. Δεν είσαι καλά με κάποια πράγματα και μαυρίζουν όλα γύρω σου. Κι εμένα μου συμβαίνει λίγο αυτό, αυτή την περίοδο. Πως να στο εξηγήσω τώρα; Εντάξει, μια φάση είναι, θα περάσει.

Είσαι με τον κατάλληλο άνθρωπο για να το ξεπεράσεις! Θα κάνεις και δωρεάν ψυχανάλυση!

Μα σκόπιμα έχει γίνει αυτό! Ξέρεις πόσο στοιχήζουν οι ψυχοθεραπείες; Πού να μπαίνεις σε έξοδα τώρα; Τα φτιάχνεις με μια ψυχολόγο και καθάρισες!

Ποιος θα ήταν ο ιδανικός προορισμός;

Ο προορισμός είναι πολύ συγκεκριμένος στο μυαλό μου, δε χρειάζεται να σκεφτώ καθόλου. Οπου έχει καλοκαίρι, θάλασσα, αμμουδιά και φύση. Αυτός είναι ο προορισμός μου.

Έχεις πολλούς φίλους;

Όχι, πάρα πολλούς δεν έχω. Έχω αμέτρητους γνωστούς. Φίλους δεν έχω πάρα πολλούς.

Με καλούς φίλους θα μπορούσες να συνεργαστείς επαγγελματικά;

Από δω και πέρα ίσως ναι, αλλά με επιφύλαξη και σίγουρα υπό τον όρο πως δεν θα μπερδευτούν σε καμία περίπτωση τα φιλικά με τα επαγγελματικά. Για να πετύχει, ειδικά μία τέτοιου είδους συνεργασία, απαιτείται υψηλή επαγγελματική ωριμότητα και από τις δύο πλευρές, εμπειρία και υψηλό αίσθημα δικαίου και εντιμότητος. Όχι ανταγωνιστικότητα, όχι κόμπλεξ. Όλα αυτά είναι πολύ σπάνια.

Θα πήγαινες ποτέ στη Σεμίνα Διγενή για να κάνεις το πάρτι της ζωής σου;

Κοίταξε, πρέπει να σου πω ότι είναι ελάχιστες οι εκπομπές που δεν έχουν απευθύνει κάποια πρόσκληση. Όμως σχεδόν σε καμία από αυτές δε αισθάνομαι καλά να πάω, στην κάθε μία για διαφορετικούς λόγους. Σε καμία περίπτωση όμως αυτό δεν το λέω επικριτικά για πολλές από αυτές. Απλά εμένα μπορεί να μην μου ταιριάζει κάτι.

Δε θα πήγαινες στο πάρτι της ζωής σου, αλλά θα πήγαινες σε ένα πορτρέτο του Νίκου Χατζηνικολάου για παράδειγμα;

Όχι, δε θα πήγαινα, ειδικά στην παρούσα φάση.

Επομένως απ' ό,τι κατάλαβα σε ελκύουν οι εκπομπές πολιτικού περιεχομένου.

Εκεί θα πήγαινα και πηγαίνω πιο άνετα.

Πόσες εφημερίδες διαβάζεις;

Δε διαβάζω και τόσες πολλές εφημερίδες. Βιώνω όμως το δύσκολο έργο να παρακολουθώ ειδήσεις στην ελληνική τηλεόραση!

Υπάρχει κάτι που σε σοκάρει;

Δε νομίζω ότι μπορεί να συμβεί τίποτα στον πλανήτη που να με σοκάρει. Δυστυχώς μπορούμε πλέον κάλλιστα να τρώμε το γεύμα μας και ταυτόχρονα να βλέπουμε στην τηλεόραση να πυροβολούν τα γυναικόπαιδα στην Παλαιστίνη και να είμαστε cool. Τέτοια αλλoτρίωση. Είναι απάνθρωπο αυτό που μας συμβαίνει.